Ιώβ

Το βιβλίο του Ιώβ είναι το πρώτο από τα τρία βιβλία της σοφιολογικής γραμματείας της Παλαιάς Διαθήκης.

Περιγράφει τη δραματική ιστορία ενός άρχοντα που έζησε την εποχή των πατριαρχών, κατά άλλους δε τον 5ο π. χ. αιώνα.

Το πρόσωπο του Ιώβ που πάσχει αδίκως είναι μια πρώιμη και αμυδρή απεικόνιση ενός άρχοντα που θα ταλαιπωρηθεί επίσης αδίκως, του πάσχοντα δούλο του Ησαΐα.
Φανερώνεται δε ως βασιλεύς εν μέσω στρατεύματος ως ο παρηγορών τους τεθλιμένους (Εάν ηρεσκόμην εις την οδόν αυτών, εκαθήμην πρώτος, και κατεσκήνουν ως  βασιλεύς εν τω στρατεύματι, ως ο παρηγορών τους τεθλιμμένους.) Ιώβ κθ':25, χαρακτηριστικά που αποδίδονται στην Αγία Γραφή στο πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Οι φίλοι του σήκωσαν τους οφθαλμούς αυτούς μακρόθεν και δεν τον γνώρισαν εξ αιτίας των πληγών και των τραυμάτων και έμειναν εκστατικοί και αμίλητοι για εφτά μέρες.
12 Και ότε εσήκωσαν τους οφθαλμούς αυτών μακρόθεν και δεν εγνώρισαν αυτόν, ύψωσαν την φωνήν αυτών και έκλαυσαν· και διέσχισαν έκαστος το ιμάτιον αυτού και έρριψαν χώμα επί τας κεφαλάς αυτών προς τον ουρανόν. 13 Και εκάθησαν μετ' αυτού κατά γης επτά ημέρας και επτά νύκτας, και ουδείς ελάλησε λόγον προς αυτόν, διότι έβλεπον ότι ο πόνος αυτού ήτο μέγας σφόδρα. Ιώβ β ́:12-13
Περιγραφή που βλέπουμε και στον Ησαΐα:
13 Ιδού, ο δούλός μου θέλει ευοδωθή· θέλει υψωθή και δοξασθή και αναβή υψηλά σφόδρα.
14 Καθώς πολλοί έμειναν εκστατικοί επί σε, τόσον ήτο το πρόσωπον αυτού άδοξον παρά παντός ανθρώπου και το είδος αυτού παρά των υιών των ανθρώπων.
15 Ούτω θέλει ραντίσει πολλά έθνη· οι βασιλείς θέλουσι φράξει το στόμα αυτών επ' αυτόν· διότι θέλουσιν ιδεί εκείνο το οποίον δεν ελαλήθη προς αυτούς· και θέλουσι νοήσει εκείνο, το οποίον δεν ήκουσαν. νβ ́:13-15 και όλο το νγ ́.
Με ξεκάθαρο δε τρόπο αντιλαμβάνεται την ανάγκη ενανθρώπισης και συγκατάβασης του Θεου και την έλειψη ενός μεσίτη που θα κάλυπτε την αβυσαλαία πλέον απόσταση μεταξύ Θεού και ανθρώπου:
32 Διότι δεν είναι άνθρωπος ως εγώ, διά να αποκριθώ προς αυτόν, και να έλθωμεν εις κρίσιν ομού.
33 Δεν υπάρχει μεσίτης μεταξύ ημών, διά να βάλη την χείρα αυτού επ' αμφοτέρους ημάς.
Ιώβ θ ́:32-33
Η έμμεση αυτή προφητεία του Ιώβ εκπληρώνεται απόλυτα!
Και δεν υπάρχει δι' ουδενός άλλου η σωτηρία· διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν. Πράξ. δ ́:
12 και
Διότι είναι εις Θεός, εις και μεσίτης Θεού και ανθρώπων, άνθρωπος Ιησούς Χριστός, Α' Τιμ. β ́:5

back to top

Λίγα λόγια από τον Ποιμένα της Εκκλησίας

Σωτήρης Στέργιος

Οι έσχατοι καιροί που ζούμε είναι καιροί κακοί. Οι άνθρωποι σαν την εποχή της Ιαήλ έχουν αφήσει τη στενή οδό και περιπατούν στη φαρδιά οδό των γήινων έξεων και απολαύσεων. ....εν ταις ημέραις της Ιαήλ, εγκατελείφθησαν αι οδοί, και οι διαβάται περιεπάτουν οδούς πλαγίας. Κριτ. 5:6.
Είναι η ώρα για μετάνοια και επιστροφή στον Ιησού Χριστό που είναι η αληθινή οδός. Μας αγαπάει μας περιμένει και το έδειξε επάνω στο σταυρό. Με τα χέρια Του ανοιχτά ακόμα φωνάζει: Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ θέλω σας αναπαύσει. Ματθ. 11:28 Ο λαός του Κυρίου τον έσχατο αυτό καιρό καλείται να παραμείνει ενωμένος ο ένας με τον άλλον και όλοι μαζί με τον ΙΗΣΟΥ τον αρχηγό και τελειωτή της πίστεως ημών για να καταφέρει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις όλο και περισσότερο αυξανόμενες επιθέσεις του εχθρού σε ένταση και συχνότητα. Το κοσμικό πνεύμα θέλει να εισβάλλει σαν σίφουνας μέσα στην εκκλησία και να αφανίσει οτιδήποτε θεϊκό κρατάμε στις καρδιές μας. Επηρεάζει τον τροπο σκέψης μας, τον τρόπο ντυσίματός μας, τον τρόπο συμπεριφοράς μας, τον τρόπο ομιλίας μας, τις επιδιώξεις μας, τον τρόπο διακυβέρνησης της εκκλησίας και το γενικότερο περιπάτημά μας. Με μικρές ή μεγάλες αλώπεκες θέλει σιγά σιγά να μας απομακρύνει από τη στενή οδό.
Για αυτό ας δούμε λίγο τι μας προτρέπει ο Άγιος Λόγος Του: Ώστε, αδελφοί μου αγαπητοί, γίνεσθε στερεοί, αμετακίνητοι, περισσεύοντες πάντοτε εις το έργον του Κυρίου, γινώσκοντες ότι ο κόπος σας δεν είναι μάταιος εν Κυρίω. Α' Κορ. ιε:58 και Εγκρατεύθητε, αγρυπνήσατε· διότι ο αντίδικός σας διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιέρχεται ζητών τίνα να καταπίη· 9 εις τον οποίον αντιστάθητε μένοντες στερεοί εις την πίστιν, εξεύροντες ότι τα αυτά παθήματα γίνονται εις τους αδελφούς σας τους εν τω κόσμω. Α' Πέτρ. ε':8-9.